سلام به دوستان گلم,

امروز بعد یه هفته دارم با خدا آشتی میکنم.میگم دارم با خدا آشتی میکنم چون اون همیشه با ماها آشتیه.به خداوندی خودش قسم که خیلی بزرگ و با عظمته.بعضی وقتا یه جوری جوابتو میده که از خجالت فقط دلت میخواد بری زیر زمین.یه وقتایی تو گناه میکنی ولی در عوض نوازشت میکنه.انگار که داره دست میکشه به سرت و میگه عزیز دلم برگرد.این راهی که میری درست نیست.ما هم بعضی وقتا گوش میدیم,بعضی وقتا هم قدبازی در میاریم.با اینحال حتی اگه کار خودتو بکنی و شکست بخوری بازهم تنهات نمیذاره.بازم کمکت میکنه که جبران کنی.اینقدر پاک و لطیف و هست,اینقدر بهت محبت میکنه که اگه یه لحظه بخواد بهت کم محلی کنه کلا میریزی بهم.امام علی یه حرف تو کمیل میگه که آتیش به دل آدم میزنه.میگه: صبرت علی عذابک,فکیف اصبر علی فراقک.چنان با محبت اسیرت میکنه که حاضری عذاب رو تحمل کنی ولی یه لحظه ازش دور نباشی.اصلا خجالت میکشی طرف گناه بری.ولی چه حیف که انسان زود فراموش میکنه.ولی از همین جا میخوام داد بزنم که خیلی دوستش دارم و خیلی برام عزیزه بغلقلبگلبغلقلبگلبغلقلبگلبغلقلبگلبغلقلبگلبغلقلبگلبغلقلبگلبغلقلبگلبغلقلبگلبغلقلبگلبغلقلبگلبغلقلبگل