از پس فردا محرم شروع میشه.هیچوقت برای ورود به محرم یا ماه رمضون آماده نبودم.میگن ماه رمضون ماه میهمانی خداست.من همیشه با لباس پاره پوره رفتم مهمونی.بگذریم.

اما محرم فرق میکنه.اینجا اون سفینه النجاه اومده دست منو که دارم غرق میشم رو بگیره.نمیخوام بسیجی بازی در بیارم.

از صمیم قلبم امام حسین رو دوست دارم.روز خوشی اش روز خوشی من و روز عزا و مصیبتش روز مصیبت منه.مثل عزیزترین فرد خانواده ام.کی هست که تو عزای عزیزش بخنده؟؟کیه که بی خیال به کارهای روزمره اش برسه؟؟نه....هیچکس دست و دلش به کار نمیره.حسین مال یکی دو روز محرم نیست.حسین مال همیشه هست.

بیشترین چیزی که همیشه منو دنبال خودش کشونده منش بزرگوارانه اش بوده.همینه که دل آدم رو آتیش میزنه.دیگه اشکم در اومد

عشق فقط یک کلام

حسین علیه السلام

                                                        غروب