عده ای هستند که همیشه کوشیده اند یک الگوی مشخص بر مردم تحمیل کنند
آنان ماشین می خواهند نه انسان آنها می خواهند خداوند انسانها را همانطور بسازد که شرکت (( فورد )) اتومبیل می سازد :روی خط تولید
 ولی خداوند انسانها را روی خط تولید خلق نمی کند، او هر فردی را منحصر به فرد می آفریند. از باغی می گذری و به یک درخت بلند و عظیم برمی خوری
مقایسه کن: درخت بسیارتنومند و بلند است، ناگهان تو خیلی کوچک هستی
اگر مقایسه نکنی، از وجود آن درخت لذت می بری،
ابداٌ مشکلی وجود ندارد.درخت تنومند است: خوب که چی؟
بگذار تنومند باشد، تو یک درخت نیستی و درختان دیگری هم هستند که چندان تنومند و بزرگ نیستند ولی هیچکدام از عقده ی حقارت رنج نمی برند. من هرگز با درختی برخورد نکرده ام که از عقده ی حقارت یا از عقده ی خودبزرگ بینی در رنج باشد حتی بلند ترین درختان،هم از عقده خودبزرگ بینی رنج نمی برد، زیرا مقایسه وجود ندارد
 انسان مقایسه را خلق می کند،
زیرا برای عده ای نفس فقط وقتی ممکن هست که پیوسته توسط مقایسه تغذیه شود.
 ولی آنوقت دو نتیجه وجود دارد: گاهی احساس برتر بودن می کنی و گاهی احساس کهتربودن و امکان احساس کهتری بیش از احساس برتری است،زیرا میلیون ها انسان وجود دارند،کسی از تو زیباتر است، کسی ازتو بلندقد تر است،کسی از تو قوی تر است، کسی به نظر هوشمندتر از تو می رسد،کسی بیشتر از تو دانش گردآوری کرده است،
کسی موفق تر است، کسی مشهورتر است،کسی چنان است و دیگری چنین است.
اگر به مقایسه ادامه بدهی، میلیون ها انسان.....
عقده ی حقارت بزرگی گردآوری می کنی.
ولی این ها واقعاٌ وجود ندارد، مخلوق فکر خودت است، زندگی شگفت انگیز است
فقط اگربدانید که چطور زندگی کنید
کوچک باش و عاشق ...که عشق می داند آئین بزرگ کردنت را ...بگذارعشق خاصیت تو باشد نه رابطه خاص تو باکسی، فرقى نمی کند گودال آب کوچکى باشى یا دریاى بیکران،زلال و پاک که باشى تصویر آسمان در توست، چرا که مردم آنچه را که گفته ای فراموش خواهند کرد،آنان آنچه را که انجام داده ای به فراموشی خواهند سپرد
اما هرگز از یاد نخواهند برد که باعث شده اید چه احساسی نسبت به خود داشته باشند.دوست داشتن دلیل نمی خواهد ولی نمی دونم چرا خیلی ها می گن که دوست داشتن حتما دلیلی داره.لبخند زدن.عشق ورزیدن و محبت کردن دلیل نمیخواد.خودت باش.فراموش کن که دیگران چی میگن و چه مقایسه ای میکنن.کمک کردن به دیگران چه اشکالی داره؟؟لبخند زدن به بقیه چه ایرادی داره؟فقط لطفا کوچک نباشید.بزرگ باشید.چون بزرگ زاده شده ایم بیاییم بزرگ باشیم.بیاییم گل رو فقط برای سر قبر نخریم.بیاییم به زن به دید یک انسان نگاه کنیم نه وسیله ای برای عیش و عشرت.بیاییم مورچه ها زیر پا لگد نکنیم.بیاییم وقتی گربه ای میبینیم فکر نکنیم دشمن خانوادگیمون رو دیدیم.بیاییم فکر نکنیم کارمند بانک نوکر مسلم ماست.تا کی میخواهیم چشم به ظواهر بدوزیم.تاکی میخواهیم فکر کنیم هرکی طلای بیشتری داره.هرکی آرایشش بیشتره.هرکی خونه قشنگتری داره.هرکی لباسش گرونتره.هرکی مقامش بالاتره.هرکی قدرت بیشتری داره    آدم ترهست؟؟؟زندگی خیلی ساده تر،صمیمی تر و لطیفتر از این حرفهاست.بیاییم تو مدت عمرمون زندگی کنیم نه اینکه با زندگی دیگران مسابقه بدیم

نگاهم کن دلم را عاشقانه هدیه کردم
تو دریا باش و من جویبار عشق و در تو جاری
من از پروانه بودن ها من از دیوانه بودن ها
من از بازی یک شعله سوزنده که آتش زده بر دامان پروانه نمی ترسم
من از هیچ بودن ها از عشق نداشتن
از بی کسی و خلوت انسانها می ترسم
من از عمق رفاقت ها من از لطف صداقت ها
من از بازی نور در سینه بی قلب ظلمت ها نمی ترسم
من از حرف جدائی ها مرگ آشنائی ها
من از میلاد تلخ بی وفائی ها می ترسم